پس از دوشیزگی بسمت متلاشی شدن

ایـטּ رפزهــا عجیـب בلـم بـچگـے مـے خواهـב..."خستـہ ام" ... فـقط یـڪـ قـلم لطـفاً ...مے خواهـم خـوבم را خط خـطے ڪـنـم "خط خطے هاے مانـבگار"------------------دیری است که از زندان های طبیعت ، تاریخ ، ما و من رها شده ام و رسیده ام به دشت هموار و بی کرانه ی رهایی ، مطلق ، بی رنگی و بی سویی ، حیرت،عطش ،عبث ،پوچی.و اکنون ازآن وادی نیز گذشته ام و رسیده ام به کشوری که برآن گام هیچ کلمه ای نرفته است و خراش هیچ نگاهی بر آن نیفتاده و پاکی بکر آن را پلیدی هیچ فهمی نیالوده است .من اکنون کاشف اقلیمی هستم که خود خالق آنم!و که می داند چه می گویم؟چه احساس می کنم ؟ کجایم؟ پس از دوشیزگی بسمت متلاشی شدن...